ASTANA'YA DİKKAT

Futbol'un yürekten oynandığı bir ülkeyiz. Teknik ve taktik, fizik ve duygunun arka planında kalıyor çoğu zaman ligimizde. Ufacık bir moral bozukluğu, motivasyon kaybı, 3-5 taraftarın yuhalaması maç boyunca yanındaki arkadaşına pas veremez hale getirebiliyor oyuncularımızı. Sahiplenmesiyse yıldızlaştırabiliyor.
Hadi oğlum aslansın sen demek kendine güvenini zirveye çıkarabiliyor. Taraftarında etkili olduğunu burdan görebiliyoruz. Yedek kalmayı da sevmeyiz, oyundan alınmayı da. Pek bir nazlıyızdır ama bunların olmaması içinde pek çaba sarfetmeyiz. Şimdi bunları ligde bırakıp arkamıza bakmamalıyız. Şampiyonlar liginin bambaşka bir kulvar olduğunu söylemeye gerek yok. Oyuncularımız Astana'yı küçümseme hatasına düşerse vay halimize! Belki Türkiye standartlarına göre 2. Lig takımlarıyla eşdeğer ama sonuçta şampiyonlar ligindeler ve maç gol atarak kazanılır. Yenilmez değiliz. Ciddiye almalı ve diğer grup maçlarını da düşünerek gol yemeden, mümkünse farklı kazanmalıyız. 'Kazakistan'ın Galatasarayı olmak istiyoruz' türünden açıklamalar bizi rehavete sürüklememeli. Onlar Kazakistan'ın Astanası bizde Türkiye'nin Galatasaray'ı olmaya devam edelim. Gruptan çıkma hedefinde içerde ve dışarda Astana karşısında mutlak galip gelmek zorundayız. Bu ciddiyetle maçın başından son dakikasına kadar tüm sahada etkin olmalıyız. Tedbiri maç içerisinde elden bırakır gevşersek aniden gelebilecek bir golü telafi etmek için epey zorlanabiliriz. Herkes üzerine düşeni yaptığı takdirde Astana karşısında rahat bir galibiyet elde ederiz. Aslanlarımıza başarılar.